FANDOM


(Διαφορές από την ταινία)
Γραμμή 33: Γραμμή 33:
   
 
===Διαφορές από την ταινία===
 
===Διαφορές από την ταινία===
  +
Η ιστορία παραμένει αρκετά πιστή στο μυθιστόρημα, όμως, για να σεβαστεί τους κανόνες της Ντίσνεϋ, ο Αρτιμπάνι έπρεπε να κάνει κάποιες αλλαγές στην πλοκή, η οποία, ήδη από την αρχή, διαχωρίζεται σημαντικά από το σενάριο της Χάρμπου, αφού ο ψυχρός και ιδιοτελής πατέρας του πρωταγωνιστή αντικαθίσταται από ένα τρίτο πρόσωπο, με τον ίδιο χαρακτήρα, που αναλαμβάνει το ρόλο του πατέρα του. Έτσι, στην ιστορία αφήνεται να εννοηθεί ότι ο πατέρας του είναι νεκρός.
  +
  +
*Ο '''Μικ Μάουσερ''' στην ταινία ονομάζεται '''Φρέντερ''' και η '''Μίννι''' λέγεται '''Μαρία'''. Στην ιστορία οι δυο τους γνωρίζονται στους σκοτεινούς δρόμους των κατώτερων στρωμάτων της Μητρόπολης, ενώ στην ταινία οι δυο τους γνωρίζονται στους Αιώνιους Κήπους, ένα μέρος όπου τα παιδιά της κυρίαρχης τάξης διασκεδάζουν διαρκώς.
  +
*Ο '''22422''' στην ταινία λέγεται '''11811''', ενώ αναφέρεται και το πραγματικό του όνομα, που είναι '''Γκεόργκυ'''. Το τελευταίο δε συμβαίνει στην ιστορία. Επίσης, στην ταινία ο Γκεόργκυ σκοτώνεται από τους εξαγριωμένους εργάτες, για να προστατέψει το φίλο του, τον Φρέντερ.
  +
*Ο '''Πήτερ Πήτερσεν''' έχει το ρόλο του '''Γιόχαν Φρέντερσεν''', αλλά στην ιστορία είναι σύμβουλος της οικογένειας του Μάουσερ και όχι πατέρας του πρωταγωνιστή, όπως γίνεται στην ταινία.
  +
*Στην ταινία υπάρχουν πολλοί βιβλικοί συμβολισμοί, όπως ο Μόλωχ, μια ειδωλολατρική θεότητα της ευρύτερης περιοχής της Παλαιστίνης της Παλαιάς Διαθήκης, στην οποία θυσίαζαν παιδιά ρίχνοντάς τα στη φωτιά που έκαιγε στο στόμα της. Ο ίδιος ο Φρέντερσεν παρομοιάζεται με Αιγύπτιο φαραώ, που καταδυναστεύει τους σκλάβους που χτίζουν τις πυραμίδες, αφού στην ταινία οι σκλάβοι είναι οι εργάτες και οι πυραμίδες η Μητρόπολη. Η Μαρία στις υπόγειες συναντήσεις περιτριγυρίζεται από ξύλινους σταυρούς, ο λόγος της είναι σαν προφητικό κήρυγμα και εξιστορεί την ιστορία του Πύργου της Βαβέλ, τον οποίο παραλληλίζει με τη Μητρόπολη («Καταστράφηκε από τους σκλάβους που τον έχτιζαν γιατί δεν υπήρχε κοινή γλώσσα ανάμεσα ανάμεσα σε αυτούς και τους αφέντες»). Ακόμα, ο μέλλοντας διαμεσολαβητής για τον οποίο κάνει λόγο και στην ταινία και στην ιστορία, στην ταινία παραλληλίζεται ξεκάθαρα με τον Μεσσία της Παλαιάς Διαθήκης. Φυσικά, όλα αυτά τα θρησκευτικά στοιχεία δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια ιστορία της Ντίσνεϋ.
  +
*Το Καθεδρικό Μέγαρο της Επσιστήμης στην ιστορία είναι ο Καθεδρικός Ναός της Μητρόπολης στην ταινία, για τους ίδιους λόγους.
  +
*Οι συνθήκες εργασίες των εργατών είναι παρόμοιες με αυτές που επικρατούσαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και, την πρώτη φορά που επισκέπτεται το εργοστάσιό του στα κατώτερα στρώματα της πόλης, ο Φρέντερ γίνεται μάρτυρας ενός πολύνεκρου ατυχήματος. Στην ιστορία δεν πεθαίνει κανένας εργάτης.
  +
*Στην ιστορία Ο Μικ και ο 22422 είναι συνέχεια μαζί, όμως στην ταινία ο Φρέντερ στέλνει τον 11811 στον ουρανοξύστη που διαμένει, στα ανώτερα στρώματα της πόλης, για να τον περιμένει εκεί, έχοντας αλλάξει προηγουμένως εμφάνιση. Παρ' όλα αυτά, ο 11811 ενδίδει στους πειρασμούς και τις ανέσεις των αριστοκρατών και, με τα λεφτά που βρίσκει στις τσέπες του Φρέντερ, επισκέπτεται τη Γιοσιβάρα, το μπαράκι της Μητρόπολης όπου οι αριστοκράτες επιδίδονται σε ατελείωτα όργια.
  +
*Στην ιστορία ο Μπλάκφανγκ και ο Πήτερσεν είναι σύμμαχοι, ενώ στην ταινία ο Ρότβανγκ αφήνει τον Φρέντερσεν να πιστεύει ότι συμμαχούν, αλλά, στην πραγματικότητα, προσπαθεί να τον εκδικηθεί για τη κλοπή και το θάνατο της ερωμένης του.
  +
*Ο '''Δόκτωρ Μπλάκφανγκ''' στην ταινία ονομάζεται '''Ρότβανγκ''' και το εργαστήριό του είναι το σπίτι του, όπου έχει χτίσει ένα μνημείο αφιερωμένο στη '''Χελ''', τη μοιραία γυναίκα που είναι ο κοινός έρωτας του Ρότβανγκ και του Φρέντερσεν. Η Χελ παντρεύτηκε, τελικά, τον Φρέντερσεν και πέθανε στη γέννα του Φρέντερ. Ο Ρότβανγκ δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει το χαμό της και κατασκεύασε ένα ρομπότ, μια μηχανική γυναίκα, για να αντικαταστήσει τη νεκρή γυναίκα της ζωής του. Στη συνέχεια, ο Φρέντερσεν του ζητά να δώσει στο ρομπότ τη μορφή της Μαρίας, για να καταστρέψει τις συγκεντρώσεις των εργατών. Ο Ρότβανγκ αρχικά αρνείται, αλλά, στη συνέχεια, συμφωνεί, αφού συνειδητοποιεί πως έτσι μπορεί να βλάψει περισσότερο τον ερωτικό του αντίπαλο.
  +
*Στην ταινία υπάρχουν σκηνές τρυφερότητας με το ρομπότ-Μαρία και τον πατέρα του πρωταγωνιστή, των οποίων ο τελευταίος γίνεται μάρτυρας. Η ψεύτικη Μαρία επιδίδεται, επίσης, σε ένα χορευτικό νούμερο ημίγυμνη, για να αποδείξει στους άνδρες της Μητρόπολης ότι είναι αληθινή γυναίκα και να τους υπνωτίσει. Έτσι, οι νέοι της πόλης αρχίζουν να αλληλοσκοτώνονται για να τη διεκδικήσουν.
  +
*Στην ιστορία υπάρχουν κάποια αγάλματα που αναπαριστούν επιστημονικές φιγούρες στο Καθεδρικό Μέγαρο της Επιστήμης, αλλά στην ταινία τα αγάλματα του Καθεδρικού Ναού αναπαριστούν το Θάνατο με τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Μάλιστα, τα αγάλματα ζωντανεύουν σε ένα όνειρο του Φρέντερ.
  +
*Στην ταινία το ομοίωμα της Μαρίας καταστρέφεται στην πυρά από τους εξαγριωμένους εργάτες.
  +
 
===Ανάλυση===
 
===Ανάλυση===
 
===Άξια Περιέργειας===
 
===Άξια Περιέργειας===

Αναθεώρηση της 15:45, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Metopolis1

« Το φως που κάνει όλη την πόλη να λάμπει προέρχεται από το πιο σκοτεινό σημείο της Μητρόπολης!
—Μίννι, δασκάλα και πνευματικός ηγέτης των καταπιεσμένων
»
« Κανένας δεν πρέπει να κάνει κακό στη Μητρόπολη!
—Χερ Πήτερσεν, Γενικός Διαχειριστής της εταιρίας Μάουσερ
»

Lente Αποσαφήνιση:

Αν ψάχνετε το άρθρο για την ιστορία Μόμπυ Ντικ, πατήστε εδώ. Αλλιώς, αν θέλετε να δείτε την ανάλυση της ιστορίας Μόμπυ Ντικ, είστε στη σωστή σελίδα.


Η Μητρόπολη είναι μια ιστορία της Ντίσνεϋ και παρωδία της διάσημης ταινίας Μετρόπολις που προβλήθηκε το 1927, σε σενάριο της Τέα φον Χάρμπου και σκηνοθεσία του Φριτς Λανγκ. Η ιστορία γράφτηκε από τον Φρανσέσκο Αρτιμπάνι και το σχέδιο είναι δουλειά του Πάολο Μοττούρα. Κυκλοφόρησε σε δύο συνέχειες στο ιταλικό περιοδικό Topolino 3189, ενώ στη χώρα μας την είδαμε το Νοέμβριο του 2017 στο περιοδικό Μίκυ Μάους 178 (Β΄ Περίοδος).

Παρασκήνιο

Χαρακτήρες

Στην παρωδία δεν παρουσιάζονται όλοι οι χαρακτήρες που υπάρχουν στο μυθιστόρημα, αλλά μόνο οι κυριότεροι. Ο Αρτιμπάνι για αυτή την ιστορία έχει κάνει την ασυνήθιστη επιλογή να μην παρωδήσει όλα τα ονόματα των χαρακτήρων, διατηρώντας τους όσο το δυνατόν περισσότερο απαράλλακτους απ' αυτούς της ταινίας.

  • Ο Μίκυ Μάους υποδύεται τον Μικ Μάουσερ, ιδιοκτήτη της ομώνυμης εταιρίας και της Μεγάλης Μηχανής που δημιούργησε ο παππούς του και παρέχει ενέργεια σε ολόκληρη τη Μητρόπολη. Επιθυμεί να δει τη σκληρή πραγματικότητα της Μητρόπολης με τα ίδια του τα μάτια και να την αλλάξει προς το καλύτερο.
  • Η Μίννι Μάους υποδύεται τη Μίννι, μια δασκάλα που οραματίζεται μια δίκαιη κοινωνία ευημερίας για όλες τις κοινωνικές τάξεις. Εμψυχώνει τους εργάτες του εργοστασίου παραγωγής ενέργειας της Μητρόπολης να αγωνιστούν ειρηνικά για το όραμά της.
  • Ο Γκούφυ υποδύεται τον 22422, έναν καλόκαρδο εργάτη του εργοστασίου παραγωγής ενέργειας και καλό φίλο και σύμμαχο του Μικ.
  • Ο Μαύρος Πητ υποδύεται τον Πήτερ Πήτερσεν, Γενικό Διευθυντή της εταιρίας Μάουσερ και πραγματικό άρχοντα της Μητρόπολης, ο οποίος θέλει να αντικαταστήσει τους εργάτες του εργοστασίου με άβουλα ρομπότ.
  • Το Μαύρο Φάντασμα υποδύεται τον Δόκτορα Μπλάκφανγκ, έναν διαβολικό επιστήμονα και εφευρέτη που συνεργάζεται με τον Χερ Πήτερσεν.

Διαφορές από την ταινία

Η ιστορία παραμένει αρκετά πιστή στο μυθιστόρημα, όμως, για να σεβαστεί τους κανόνες της Ντίσνεϋ, ο Αρτιμπάνι έπρεπε να κάνει κάποιες αλλαγές στην πλοκή, η οποία, ήδη από την αρχή, διαχωρίζεται σημαντικά από το σενάριο της Χάρμπου, αφού ο ψυχρός και ιδιοτελής πατέρας του πρωταγωνιστή αντικαθίσταται από ένα τρίτο πρόσωπο, με τον ίδιο χαρακτήρα, που αναλαμβάνει το ρόλο του πατέρα του. Έτσι, στην ιστορία αφήνεται να εννοηθεί ότι ο πατέρας του είναι νεκρός.

  • Ο Μικ Μάουσερ στην ταινία ονομάζεται Φρέντερ και η Μίννι λέγεται Μαρία. Στην ιστορία οι δυο τους γνωρίζονται στους σκοτεινούς δρόμους των κατώτερων στρωμάτων της Μητρόπολης, ενώ στην ταινία οι δυο τους γνωρίζονται στους Αιώνιους Κήπους, ένα μέρος όπου τα παιδιά της κυρίαρχης τάξης διασκεδάζουν διαρκώς.
  • Ο 22422 στην ταινία λέγεται 11811, ενώ αναφέρεται και το πραγματικό του όνομα, που είναι Γκεόργκυ. Το τελευταίο δε συμβαίνει στην ιστορία. Επίσης, στην ταινία ο Γκεόργκυ σκοτώνεται από τους εξαγριωμένους εργάτες, για να προστατέψει το φίλο του, τον Φρέντερ.
  • Ο Πήτερ Πήτερσεν έχει το ρόλο του Γιόχαν Φρέντερσεν, αλλά στην ιστορία είναι σύμβουλος της οικογένειας του Μάουσερ και όχι πατέρας του πρωταγωνιστή, όπως γίνεται στην ταινία.
  • Στην ταινία υπάρχουν πολλοί βιβλικοί συμβολισμοί, όπως ο Μόλωχ, μια ειδωλολατρική θεότητα της ευρύτερης περιοχής της Παλαιστίνης της Παλαιάς Διαθήκης, στην οποία θυσίαζαν παιδιά ρίχνοντάς τα στη φωτιά που έκαιγε στο στόμα της. Ο ίδιος ο Φρέντερσεν παρομοιάζεται με Αιγύπτιο φαραώ, που καταδυναστεύει τους σκλάβους που χτίζουν τις πυραμίδες, αφού στην ταινία οι σκλάβοι είναι οι εργάτες και οι πυραμίδες η Μητρόπολη. Η Μαρία στις υπόγειες συναντήσεις περιτριγυρίζεται από ξύλινους σταυρούς, ο λόγος της είναι σαν προφητικό κήρυγμα και εξιστορεί την ιστορία του Πύργου της Βαβέλ, τον οποίο παραλληλίζει με τη Μητρόπολη («Καταστράφηκε από τους σκλάβους που τον έχτιζαν γιατί δεν υπήρχε κοινή γλώσσα ανάμεσα ανάμεσα σε αυτούς και τους αφέντες»). Ακόμα, ο μέλλοντας διαμεσολαβητής για τον οποίο κάνει λόγο και στην ταινία και στην ιστορία, στην ταινία παραλληλίζεται ξεκάθαρα με τον Μεσσία της Παλαιάς Διαθήκης. Φυσικά, όλα αυτά τα θρησκευτικά στοιχεία δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε μια ιστορία της Ντίσνεϋ.
  • Το Καθεδρικό Μέγαρο της Επσιστήμης στην ιστορία είναι ο Καθεδρικός Ναός της Μητρόπολης στην ταινία, για τους ίδιους λόγους.
  • Οι συνθήκες εργασίες των εργατών είναι παρόμοιες με αυτές που επικρατούσαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και, την πρώτη φορά που επισκέπτεται το εργοστάσιό του στα κατώτερα στρώματα της πόλης, ο Φρέντερ γίνεται μάρτυρας ενός πολύνεκρου ατυχήματος. Στην ιστορία δεν πεθαίνει κανένας εργάτης.
  • Στην ιστορία Ο Μικ και ο 22422 είναι συνέχεια μαζί, όμως στην ταινία ο Φρέντερ στέλνει τον 11811 στον ουρανοξύστη που διαμένει, στα ανώτερα στρώματα της πόλης, για να τον περιμένει εκεί, έχοντας αλλάξει προηγουμένως εμφάνιση. Παρ' όλα αυτά, ο 11811 ενδίδει στους πειρασμούς και τις ανέσεις των αριστοκρατών και, με τα λεφτά που βρίσκει στις τσέπες του Φρέντερ, επισκέπτεται τη Γιοσιβάρα, το μπαράκι της Μητρόπολης όπου οι αριστοκράτες επιδίδονται σε ατελείωτα όργια.
  • Στην ιστορία ο Μπλάκφανγκ και ο Πήτερσεν είναι σύμμαχοι, ενώ στην ταινία ο Ρότβανγκ αφήνει τον Φρέντερσεν να πιστεύει ότι συμμαχούν, αλλά, στην πραγματικότητα, προσπαθεί να τον εκδικηθεί για τη κλοπή και το θάνατο της ερωμένης του.
  • Ο Δόκτωρ Μπλάκφανγκ στην ταινία ονομάζεται Ρότβανγκ και το εργαστήριό του είναι το σπίτι του, όπου έχει χτίσει ένα μνημείο αφιερωμένο στη Χελ, τη μοιραία γυναίκα που είναι ο κοινός έρωτας του Ρότβανγκ και του Φρέντερσεν. Η Χελ παντρεύτηκε, τελικά, τον Φρέντερσεν και πέθανε στη γέννα του Φρέντερ. Ο Ρότβανγκ δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει το χαμό της και κατασκεύασε ένα ρομπότ, μια μηχανική γυναίκα, για να αντικαταστήσει τη νεκρή γυναίκα της ζωής του. Στη συνέχεια, ο Φρέντερσεν του ζητά να δώσει στο ρομπότ τη μορφή της Μαρίας, για να καταστρέψει τις συγκεντρώσεις των εργατών. Ο Ρότβανγκ αρχικά αρνείται, αλλά, στη συνέχεια, συμφωνεί, αφού συνειδητοποιεί πως έτσι μπορεί να βλάψει περισσότερο τον ερωτικό του αντίπαλο.
  • Στην ταινία υπάρχουν σκηνές τρυφερότητας με το ρομπότ-Μαρία και τον πατέρα του πρωταγωνιστή, των οποίων ο τελευταίος γίνεται μάρτυρας. Η ψεύτικη Μαρία επιδίδεται, επίσης, σε ένα χορευτικό νούμερο ημίγυμνη, για να αποδείξει στους άνδρες της Μητρόπολης ότι είναι αληθινή γυναίκα και να τους υπνωτίσει. Έτσι, οι νέοι της πόλης αρχίζουν να αλληλοσκοτώνονται για να τη διεκδικήσουν.
  • Στην ιστορία υπάρχουν κάποια αγάλματα που αναπαριστούν επιστημονικές φιγούρες στο Καθεδρικό Μέγαρο της Επιστήμης, αλλά στην ταινία τα αγάλματα του Καθεδρικού Ναού αναπαριστούν το Θάνατο με τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Μάλιστα, τα αγάλματα ζωντανεύουν σε ένα όνειρο του Φρέντερ.
  • Στην ταινία το ομοίωμα της Μαρίας καταστρέφεται στην πυρά από τους εξαγριωμένους εργάτες.

Ανάλυση

Άξια Περιέργειας

Η ταινία

Δημοσιεύσεις

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.