FANDOM


Fig-36

Ο Ουώλτερ Κρόφορντ Κέλλυ Τζούνιορ (25 Αυγούστου 1913 - 18 Οκτωβρίου 1973) ή Ουώλτ Κέλλυ ήταν Αμερικανός δημιουργός κινουμένων σχεδίων και σκιτσογράφος, γνωστότερος για το κόμικ στριπ Πόγκο. Ξεκίνησε την καριέρα κινουμένων σχεδίων το 1936 στα Walt Disney Studios, συμβάλλοντας στη δημιουργία του Πινόκιο, της Φαντασίας και του Ντάμπο. Ο Κέλλυ παραιτήθηκε το 1941 στην ηλικία των 28 για να εργαστεί στην Dell Comics, όπου δημιούργησε τον Πόγκο, ο οποίος τελικά αποτέλεσε την πλατφόρμα του για πολιτικό και φιλοσοφικό σχολιασμό.

Βιογραφία Edit

Πρώτα Χρόνια και Καριέρα Edit

Ο Κέλλυ γεννήθηκε από ιρλανδοαμερικανική οικογένεια στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, απ' τον Κρόφορντ Κέλλυ τον Πρεσβύτερο και την Τζενεβίβ Κέλλυ (το γένος Μακ Άνουλα). Αφού αποφοίτησε απ' το Λύκειο Γουόρεν Χάρντινγκ το 1930, ο Κέλλυ εργάστηκε σε ασυνήθιστες δουλειές έως ότου τον προσέλαβαν ως δημοσιογράφο εγκλημάτων στην Μπρίτζπορτ Ποστ. Επίσης, ξεκίνησε να σχεδιάζει και εικονογράφησε μια βιογραφία του ιθαγενή συναδέλφου του απ' το Μπρίτζπορτ Π. Τ. Μπάρνουμ. Ο Κέλλυ ήταν εξαιρετικά περήφανος για τη γενεαλογική δημοσιογραφία του και θεωρούσε τον εαυτό του άνθρωπο των εφημερίδων, καθώς επίσης και καρτουνίστα.

Ο Κέλλυ ανέπτυξε στενή φιλία με τους συνεργάτες καρτουνίστες Μίλτον Κάνιφ και Αλ Καππ, ενώ οι τρεις τους ενίοτε αναφέρονταν ο ένας στον άλλο στα στριπ τους.

Στούντιο Ντίσνεϋ Edit

Μετακομίζοντας στη Νότια Καλιφόρνια, βρήκε δουλειά στη Walt Disney Productions στον τομέα των "στόρυμπορντ" και στο να δίνει ατάκες στα καρτούν με τον Ντόναλντ και άλλα τέτοια μικρά καρτούν. Ζήτησε να μεταφερθεί στο τμήμα κινουμένων σχεδίων. Αφού ξεκίνησε ως "ανιμέιτορ", ο Κέλλυ έγινε βοηθός του φημισμένου "ανιμέιτορ" του Ουώλτ Ντίσνεϋ, Φρεντ Μουρ, με τον οποίο έγιναν στενοί φίλοι, όπως επίσης και με τον Γουόρντ Κίμπολ, έναν απ' τους Nine Old Men της Ντίσνεϋ. Ο Κέλλυ κι ο Κίμπολ ήταν τόσο καλοί φίλοι που ο Κίμπολ ονόμασε την κόρη του Κέλλυ Κίμπολ προς τιμή του.

Ο Κέλλυ εργάστηκε για τον Ντίσνεϋ απ' τις 6 Ιανουαρίου 1936 μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 1941, συμβάλλοντας στη δημιουργία των ταινιών Πινόκιο, Φαντασία, Ο Απρόθυμος Δράκος και Ντάμπο. Κάποια στιγμή ο Κέλλυ δήλωσε ότι ο μισθός του στην Ντίσνεϋ ήταν περίπου $100 την εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια του 1935 με 1936, η δουλειά του επίσης εμφανίστηκε σε κόμικς που αργότερα θα γίνονταν τα DC Comics.

Τα κινούμενα σχέδια του Κέλλυ διαφαίνονται στην ταινία Πινόκιο, όταν βλέπουμε για πρώτη φορά τον Τζεπέτο μέσα στον Μόνστρο, τη φάλαινα, να ψαρεύει, στη Φαντασία όταν βλέπουμε τον Βάκχο (aka θεός Διόνυσος) να ιππεύει μεθυσμένος έναν γάιδαρο κατά την Ποιμενική Συμφωνία του Μπετόβεν, και στον Ντάμπο όσο βρίσκεται στο τσίρκο και στη διάρκεια του τραγουδιού των κορακιών. Τα σχέδιά του είναι εξαιρετικά αναγνωρίσιμα στον Απρόθυμο Δράκο, και στην ταινία μικρού μήκους του Μίκυ Μάους Ο Μικρός Ανεμοστρόβιλος, όταν ο Μίκυ τρέχει να ξεφύγει απ' το μεγάλο ανεμοστρόβιλο (ο οποίος του φέρνει στα μούτρα ακόμα και ένα αντίγραφο απ' το Μπρίτζπορτ Ποστ).

Κατά τη διάρκεια της απεργείας των "ανιμέιτορ" το 1941, ο Κέλλυ δε διαδήλωσε στην απεργία του στούντιο, όπως έχει αναφερθεί συχνά, αλλά πήρε άδεια απουσίας- με την πρόφαση "οικογενειακής ασθένειας"- προκειμένου να αποφύγει να διαλέξει με ποιο μέτωπο θα παραταχθεί. Αλληλογραφία που διασώθηκε, μεταξύ του Κέλλυ και του στενού του φίλου και συνεργάτη Γουόρντ Κίμπολ, εξιστορεί την αναποφασιστικότητά του περί την έντονα επιφορτισμένη έριδα. Ο Κίμπολ δήλωσε σε συνέντευξη, χρόνια αργότερα, ότι ο Κέλλυ ένιωθε δημιουργικά περιορισμένος στα καρτούν, μια συλλογική μορφή τέχνης, και πιθανόν δυσκολευόταν ως προς τις τεχνικές απαιτήσεις του είδους, ώστε προσπαθούσε να βρει κάποια διέξοδο, όταν ξεκίνησε η απεργία.

Ο Κέλλυ δεν επέστρεψε ποτέ στο στούντιο ως "ανιμέιτορ", αλλά δουλειές που διασκεύαζαν τις ταινίες του στούντιο Πινόκιο και Οι Τρεις Καμπαλλέρος για την Dell Comics (αποτέλεσμα πρότασης του ίδιου του Ουώλτ Ντίσνεϋ) τον οδήγησαν σε μια νέα (και τελικά μεταβατική) καριέρα.

Στις 25 Μαΐου 1960, ο Κέλλυ έγραψε ένα γράμμα στον Ουώλτ Ντίσνεϋ που αναφερόταν στον καιρό που εργαζόταν στο στούντιο:

« Σε περίπτωση μόνο που ξέχασα να σε ευχαριστήσω, θα ήθελα να ξέρεις ότι εγώ, πρώτον και κύριον, εκτίμησα εδώ και καιρό το είδος εξάσκησης και την ατμόσφαιρα που είχες στήσει τότε τη δεκαετία του '30. Υπήρχαν μειονεκτήματα, όπως υπάρχουν παντού, όμως ήταν ένας απίστευτος πειραματισμός και εμπειρία όπως θυμάμαι. Αναμφίβολα, ήταν η μοναδική εκπαίδευση που έλαβα ποτέ και ελπίζω να ανταποκριθώ στις ελπίδες που έχεις για τους άλλους ανθρώπους. »

Dell Comics Edit

Ο Κέλλυ ξεκίνησε μια σειρά από κόμικς βασισμένα σε παραμύθια και ποιηματάκια μαζί με ετήσια Χριστουγεννιάτικα και Πασχαλινά κόμικς για την Dell Comics. Ο Κέλλυ φαίνεται ότι συνέγραψε μόνος του ή με κάποιον άλλο μεγάλο μέρος του υλικού που σχεδίαζε για τα κόμικς, μιας και οι μοναδικές του "πινελιές" είναι εύκολα ευδιάκριτες. Δημιούργησε, επίσης, μια σειρά ιστοριών βασισμένες στην κινηματογραφική σειρά Our Gang, παρείχε εξώφυλλα για το περιοδικό Κόμικς και Ιστορίες του Ουώλτ Ντίσνεϋ, εικονογράφησε τις προαναφερθείσες προσαρμογές δύο κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϋ (Πινόκιο και Οι Τρεις Καμπαλλέρο), έγραψε ιστορίες με πρωταγωνιστές τις Κουρελιασμένες Ανν και Άντυ και το Θείο Γουίγγιλυ, έγραψε και σχεδίασε μια μεγάλη σειρά κόμικς, προωθώντας μια εταιρεία ψωμιού, με πρωταγωνιστή έναν χαρακτήρα που λεγόταν "Πήτερ Γουίτ", ενώ δημιούργησε και μια σειρά δισέλιδων ιστοριών παντομίμας (δηλαδή χωρίς διάλογο) με πρωταγωνιστές τα Γκρέμλινς του Ρολντ Νταλ για τα τεύχη 34-41 του περιοδικού Κόμικς και Ιστορίες του Ουώλτ Ντίσνεϋ. Επιπλέον, αυτήν την περίοδο, ο Κέλλυ έγραψε, σχεδίασε και πρόσθεσε σχέδιά του σε παιδικά σημειώματα, παιδικά βιβλία και συσκευασίες δημητριακών.

Τόσο εξέχον ήταν το έργο του, που η εισαγωγή (που γράφτηκε πιθανόν απ' τον εκδότη της Dell, Όσκαρ Λέμπεκ) στην Παρέλαση Παραμυθιών #1 αναφερόταν σ' αυτόν ως "ο καλλιτέχνης που σχεδίασε όλες τις υπέροχες εικόνες σε αυτό το βιβλίο".

Παρόλο που η υγεία του δεν του επέτρεπε να υπηρετήσει στο στρατό, κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Κέλλυ εργάστηκε επίσης στη Στρατιωτική Μονάδα Ξένων Γλωσσών εικονογραφώντας εγχειρίδια, συμπεριλαμβανομένων αρκετών σχετικά με τις γλώσσες, που ήταν ένα απ' τα αγαπημένα του θέματα. Ένα απ' τα εγχειρίδια παρίστανε τον φίλο του, Γουόρντ Κίμπολ, ως άνθρωπο των σπηλαίων.

Αυτή η περίοδος γνώρισε τη δημιουργία του διασημότερου χαρακτήρα του Κέλλυ, τον Πόγκο, ο οποίος έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο περιοδικό της Dell Κόμικς με Ζώα. Ο Πόγκο ήταν σχεδόν μη αναγνωρίσιμος στην αρχική του εμφάνιση, μοιάζοντας με αληθινό οπόσουμ από κοντά παρά με την κλασική του μορφή.

Η δουλειά του Κέλλυ με την Dell συνεχίστηκε ομαλά με την επιτυχημένη δημιουργία του στριπ για την εφημερίδα στις αρχές της δεκαετίας του '50 και τελειώνοντας ύστερα από 16 τεύχη του Πόγκο το Οπόσουμ (καθένα με ολοκαίνουριο υλικό) με μια διαμάχη σχετικά με την αναδημοσίευση των πρώτων ιστοριών του Κέλλυ με τον Πόγκο και τον Άλμπερτ σε ένα κόμικ με τίτλο Η Παρέλαση του Πόγκο.

Εφημερίδα New York Star Edit

Επέστρεψε στη δημοσιογραφία ως πολιτικός σκιτσογράφος μετά τον πόλεμο. Το 1948, καθώς παρείχε τις υπηρεσίες καλλιτεχνικού συμβούλου στη βραχύβια εφημερίδα New York Star, ο Κέλλυ άρχισε να παράγει ένα καθημερινό κόμικ στριπ με "στυλό και μελάνι" παρουσιάζοντας ανθρωπόμορφους ζωικούς χαρακτήρες που κατοικούσαν στο Βάλτο Οκεφενόκι στην Τζώρτζια. Το πρώτο στριπ με τον Πόγκο εμφανίστηκε στις 4 Οκτωβρίου 1948. Αφότου έκλεισε η New York Star στις 28 Ιανουαρίου 1949, ο Κέλλυ εισχώρησε στο εκδοτικό συνδικάτο Hall Syndicate, το οποίο επαναδημοσίευσε το στριπ το Μάιο του 1949. Ο Κέλλυ, τελικά, κατάφερε να αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα και την κυριότητα του στριπ, κάτι που δεν ήταν συνηθισμένο εκείνη την εποχή.

Πόγκο Edit

Το κόμικ στριπ του Πόγκο δημοσιευόταν σε διάφορες εφημερίδες για 26 χρόνια. Τα μεμονωμένα στριπ συγκεντρώθηκαν σε τουλάχιστον 20 βιβλία που συνέταξε ο Κέλλυ. Το 1951 έλαβε το Βραβείο Reuben για τη σειρά.

Οι κύριοι χαρακτήρες ήταν ο Πόγκο το Οπόσουμ, ο Άλμπερτ ο Αλιγάτορας, ο Τσέρτσι Λα Φεμ (χελώνα), ο Χόουλαντ Όουλ (κουκουβάγια), ο Μπέριγκαρντ (κυνηγόσκυλο), ο Πόρκυ Πάιν (ακανθόχοιρος) και η Μιζ Μαμζέλ Επζίμπα (γαλλικό κουνάβι). Ο Κέλλυ χρησιμοποίησε τα στριπ εν μέρει ως μέσο για τις φιλελεύθερες και ανθρωπιστικές πολιτικές του απόψεις και σατίρισε, μεταξύ άλλων, την αντικομμουνιστική δημαγωγία του Γερουσιαστή Τζόσεφ Μακ Κάρθυ (με τη μορφή ενός ερυθρού λύγκα που κουβαλούσε ένα κυνηγετικό όπλο και λεγόταν "Σιμπλ Τζ. Μαλάρκεϋ"), καθώς επίσης και τη φανατισμένη και δογματική συμπεριφορά Κομμουνιστών με τη μορφή δύο κωμικά δογματικών μολοθρών.

Πογκο

Ο Πόγκο

Επιπρόσθετα, ο Κέλλυ εικονογράφησε το The Glob, ένα παιδικό βιβλίο σχετικά με την εξέλιξη του ανθρώπου, που γράφτηκε απ' τον Τζον Ο' Ρέιλλυ και δημοσιεύτηκε το 1952.

Θάνατος Edit

Ο Κέλλυ απεβίωσε το 1973 στο Γούντλαντ Χιλς της Καλιφόρνια, από επιπλοκές λόγω διαβήτη, που ακολούθησαν μια μεγάλη και εξουθενωτική ασθένεια που του είχε κοστίσει το ένα του πόδι. Κατά τη διάρκεια της τελικής του ασθένειας, η δουλειά στα στριπ είχε περάσει σε πολυάριθμους βοηθούς (και περιστασιακές ανατυπώσεις), ενώ ο Κέλλυ αστειεύτηκε χαρακτηριστικά ότι θα επέστρεφε στη δουλειά μόλις ξαναφύτρωνε το πόδι του. Κάποιες φορές παρατίθεται ότι έχει ενταφιαστεί στο Νεκροταφείο του Evergreens στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, αλλά δεν υπάρχει τάφος του εκεί πέρα. Πιστεύεται ότι έχει αποτεφρωθεί.

Επιρροές Edit

Pogo
Οι επιρροές του περιλάμβαναν τους καρτουνίστες Τζωρτζ Κερ, Φρέντερικ Όππερ, Έντουαρντ Γουίνσορ Κεμπλ, Α. Μπ. Φροστ, Τζον Τέννιελ, Τζωρτζ Χέρριμαν και ιδιαίτερα τον Τ. Σ. Σάλλιβαν. Ο Κέλλυ, μεγάλος θαυμαστής του Λιούης Κάρολ, ήταν επίσης ένας γόνιμος ποιητής, ιδιαίτερα στην "Anguish Languish" μορφή (απ' την οποία το Deck Us All with Boston Charlie θεωρείται ένα απ' τα χαρακτηριστικά παραδείγματα). Την τραγουδιστή φωνή του Κέλλυ, έναν "μεθυσμένο" ιρλανδικό βαρύτονο, μπορεί να την ακούσει κανείς στο άλμπουμ Songs of the Pogo, στο οποίο επίσης πρόσθεσε τους στίχους.



Κληρονομιά Edit

Το κόμικ στριπ του Πόγκο συνεχίστηκε απ' τη χήρα του Κέλλυ, καθώς και από πολλούς βοηθούς του. Οι επανεκδόσεις συνεχίστηκαν με σταθερό ρυθμό, περιλαμβάνοντας μια σειρά με ανατυπώσεις αρκετών αυθεντικών βιβλίων που κάλυπταν πολυάριθμα θέματα- ρομαντικά, εκλογές- που κυκλοφορούσαν τη δεκαετία του 1980. Το 1977, η Gregg Press ανατύπωσε τα δέκα πρώτα βιβλία του Πόγκο σε σκληρόδετες εκδόσεις με καλύμματα. Το 1995, η Jonas/Winter δημοσίευσε δέκα ακόμη τίτλους Πόγκο σε βαθυγάλανες υφασμάτινες εκδόσεις.

Το 1988, ο Τιμ Τόμσον εξέδωσε το The Walt Kelly Collector's Guide(Spring Hollow Books), μια ανεκτίμητη και ολοκληρωμένη πηγή πληροφοριών για τον Πόγκο και άλλες "αναμνήσεις" που άφησε πίσω του ο Ουώλτ Κέλλυ.

Το 1989, οι Los Angeles Times κατόρθωσαν να αναβιώσουν το στριπ με άλλους δημιουργούς, συμπεριλαμβανομένων των δυο παιδιών του Κέλλυ, Κάρολιν και Πήτερ, υπό τον τίτλο Walt Kelly's Pogo. Το νέο στριπ κυκλοφορούσε στις αρχές της δεκαετίας του '90. Επίσης το 1989, οι Eclipse Books ξεκίνησαν τη δημοσίευση μιας σκληρόδετης σειράς με το όνομα Walt Kelly's Pogo and Albert συλλέγοντας τις πρώτες έγχρωμες ιστορίες κόμικς του Πόγκο απ' την Dell, αρχίζοντας με την πρώτη εμφάνιση των χαρακτήρων το 1943. Η σειρά έφτασε τέσσερις αριθμημένους τόμους, με πληροφορίες για τα περιεχόμενα του δεύτερου, του τρίτου και του τέταρτου να έχουν δημοσιευτεί στα At the Mercy of Elephants, Diggin' fo' Square Roots και Dreamin' of a Wide Catfis, αντίστοιχα.

Το 2003, οι Reaction Records επανακυκλοφόρησαν το άλμπουμ του Κέλλυ απ' το 1956, Songs of the Pogo, σε CD. Το άλμπουμ παρουσιάζει τον Κέλλυ να τραγουδά δικούς του κωμικούς στίχους και διάφορες αρλούμπες με μελωδείες γραμμένες κυρίως από τον Νόρμαν Μόναθ. Ο Κέλλυ έγραψε τη μουσική σε επτά απ' τα τριάντα τραγούδια, σύμφωνα με την έντυπη συλλογή ασμάτων. Το CD προβάλλει, επίσης, το περιεχόμενο από μετέπειτα ηχογραφήσεις του Κέλλυ, No! with Pogo και Can't! with Pogo, που δημοσιεύθηκαν, όπως ορίζει το παιδικό rpm, το 1969, με βιβλιαράκια γραμμένα και εικονογραφημένα απ' τον Κέλλυ, για να συνοδεύουν τις ηχογραφημένες του παραστάσεις.

Το Φεβρουάριο του 2007, η Fantagraphics Books ανακοίνωσε πως θα ξεκινούσε τη δημοσίευση της σειράς The Complete Pogo, που προβλεπόταν ότι θα αποτελείται από δώδεκα τόμους που θα συνέλλεγαν ολοκληρωμένη και κατά χρονολογική σειρά τις καθημερινές και κυριακάτικες δημοσιεύσεις των στριπ, υπό την επίβλεψη του Τζεφ Σμιθ και της κόρης του Κέλλυ, Κάρολιν. Ο πρώτος τόμος της σειράς προγραμματίστηκε να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2007, αλλά αναβλήθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, εξαιτίας της δυσκολίας ανάκτησης των πρώτων κυριακάτικων στριπ σε ολοκληρωμένη μορφή. Τελικά, δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2011.

Βραβεία και Αναγνώριση Edit

Τον Κέλλυ τον έχουν συγκρίνει με όλους, απ' τους Τζέιμς Τζόις και Λιούης Κάρολ μέχρι τον Αίσωπο και το Θείο Ρέμους. Εκλέχτηκε πρόεδρος της National Cartoonist Society το 1954, υπηρετώντας μέχρι το 1956, και υπήρξε, επίσης, ο πρώτος καρτουνίστας στριπ που προσκλήθηκε να συνεισφέρει πρωτότυπα έργα του στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.

  • 1951: National Cartoonists Society, Βραβείο Reuben, Καρτουνίστας της Χρονιάς
  • 1972: National Cartoonists Society, Βραβείο Silver T-Square Extraordinary Service για "εξαιρετική προσήλωση και υπηρεσίες στη Society και στο επάγγελμα".
  • 1989: Βραβείο Comic-Con International Inkpot (μεταθάνατον).
  • Ο Ουώλτ Κέλλυ, νεοσύλλεκτος στο National Cartoon Museum (πρώην International Museum of Cartoon Art) είναι ένας από 31 σχεδιαστές μόνο που επιλέχτηκαν στο Hall of Fame.
  • Ο Κέλλυ εισήχθη, επίσης, στο Hall of Fame του Βραβείου Will Eisner το 1995.
Δημιουργοί
Το Σύμπαν του Μίκυ Μάους
Η.Π.Α.

Φλόυντ ΓκότφρεντσονΟυώλτ ΝτίσνεϋΑλ ΤαλιαφέρροΟυώλτ ΚέλλυΤόνυ ΣτρομπλΠωλ ΜάρρυΤζακ ΜπράντμπερυΝόελ Βαν Χορν

Ιταλία

Ρομάνο ΣκάρπαΤζιοβάν Μπατίστα ΚάρπιΤζόρτζιο ΚαβατσάνοΜάρκο ΡόταΚάστυΠάολο ΜοττούραΦραντσέσκο ΑρτιμπάνιΓκουίντο ΜαρτίναΛορέντζο Παστροβίκιο

Ολλανδία

Ντάαν Γίππες

Ισπανία

Σήζαρ Φεριόλι ΠελάεζΕστεμπάν

Φινλανδία Κάρι Κορχόνεν
Βραζιλία Κάρλος Μότα
Σουηδία Περ Έρικ Χέντμαν
Το Σύμπαν του Ντόναλντ Ντακ
Η.Π.Α.

Καρλ ΜπαρκςΑλ ΤαλιαφέρροΟυώλτ ΚέλλυΤόνυ ΣτρομπλΝτον ΡόσαΟυίλλιαμ Βαν ΧόρνΠωλ ΜάρρυΤζακ ΜπράντμπερυΤζέφρυ ΜπλουμΓκαρέ Μπαρκς

Ιταλία

Ρομάνο ΣκάρπαΤζιοβάν Μπατίστα ΚάρπιΛουτσιάνο ΜποττάροΤζόρτζιο ΚαβατσάνοΜάρκο ΡόταΠάολο ΜοττούραΦραντσέσκο ΑρτιμπάνιΓκουίντο ΜαρτίναΜάρκο ΤζερβάζιοΛορέντζο Παστροβίκιο

Ολλανδία

Ντάαν ΓίππεςΜπεν ΒερχάγκενΜάου ΧέυμανςΜπας Χέυμανς

Δανία

Φρέντυ Μίλτον

Ισπανία

Σήζαρ Φεριόλι Πελάεζ  · Εστεμπάν

Φινλανδία

Κάρι Κορχόνεν

Χιλή

Βίκαρ

Αργεντινή

Ντάνιελ Μπράνκα · Βάντα Γκαττίνο

Βραζιλία

Κάρλος Μότα

Σουηδία

Περ Έρικ Χέντμαν